Wiedźmowo, bo jak w bajkach wiedźmy w kotłach, ja nocami mieszam w nitkach, a co namieszam to pokażę:

Wiem, monotematyczna jestem, ale nie mogę się tym miśkom oprzeć.

Kolejny miś, różowy - na życzenie jego nowej właścicielki.

Dziś w ekspresowym tempie powstawał nowy misiek, przedstawiam Filona.

Tym razem płaski. W zależności od tego, z której strony padają na niego promienie słońca, wygląda tak:

lub tak:

tu widać moje braki  w sztuce krochmalenia.

Na specjalne zamówienie mojej siostrzenicy wczoraj powstał kolejny miś, już w świąteczno-sylwestrowym ubranku. Pozostaje mi mieć nadzieję, że jest on zgodny z tym, jak go sobie wyobraziła Magdalena.

Nie pamiętam nawet ile razy zaczynałam szydełkowe misie, zwykle robiłam głowę i korpus, a jak przychodziło do tych cieniutkich łapek nie starczało mi cierpliwości i rzucałam wszystko w kąt. Dziś udało mi się zrobić wszystkie części, tylko jeden raz prułam nogę. Żeby jednak nie było tak kolorowo, to zagapiłam się i głowę misia przyszyłam do góry nogami, zorientowałam się jak juz miał zrobioną "twarz" i żeby już nie pruć, z tego co miało być grubiutkimi policzkami misia, zrobiłam uszy. No i powstał: taki mały miś Dziwaczek (imię ma po ulubionym misiu z bajki mojego syna : o misiu, który nie udał się początkującemu wytwórcy zabawek, był troszkę krzywy i bał się, ze żadne dziecko go nie pokocha. Oczywiście bajka kończy się dobrze - Dziwaczek znajduje dom). Nasz Dziwaczek znalazł dom zanim był na dobre skończony, a ja będę trenować nadal, żeby następne szydełkowe misie były bardziej do misiów podobne.

Wpadł mi w oko kolejny wzór, któremu nie potrafiłam się oprzeć. Jak tak dalej pójdzie, to uzależnię się od tych śnieżynko-gwiazdek. A choinkę będziemy musieli kupić taką "do nieba" żebym wszystkie zmieściła. A co tam - cudownie się je dzierga i nawet nie tak bardzo się wściekam babrając się potem w krochmalu, bo wiem, że efekt sprawi mi ogromną radość.

Mam nadzieję, że w tym roku wyrobię się ze wszystkimi świątecznymi robótkami, gwiazdek mam już ilość hurtową, dwa hafty na kartki. Dziś zaczęłam drobne hafciki na wizytówki do prezentów.

Skończyłam wczorajszą choinkę i z rozpędu wyhaftowałam jeszcze zieloną, poczekają sobie do grudnia, wtedy ozdobią kartki świąteczne.

Od maja, kiedy skończyła malutką różę, nie miałam w ręku kanwy i igły. Wczoraj, przeglądałam sobie blogi i podziwiałam coraz liczniejsze ozdoby choinkowe, a na blogu Xhaftx, oprócz pięknych prac znalazłam również wzór, którym właścicielka bloga podzieliła się z resztą świata, nawiasem mówiąc projektuje wspaniałe wzory. Mała choinka spodobała mi się tak bardzo, że zabrałam się za nią od razu, a nie planowałam bożonarodzeniowych haftów. Siedzę sobie w ten piękny słoneczny dzień i haftuję, obok mnie kaszlący Jędrek pisze listy do Świętego Mikołaja, list będzie chyba długi, bo wziął nie kartkę, tylko notes. Nawet o mnie nie zapomniał,  dumny z siebie oznajmnił, że napisze Mikołajowi, żeby mi przyniósł proszek do prania i milion milionów szydełek. Kochany!

Jędrek coraz częściej sięga po aparat fotograficzny, kiedyś pstrykał byle co i byle jak, teraz wybiera sobie obiekt, ustawia się z róznych stron i zdjęcia wychodzą mu naprawdę fajne. Bardzo się cieszę, cała nasza trójka ma to samo hobby. Takie zdjęcie  zrobił mój syn dziś rano, naszemu kotu Okruchowi:

a to ja: